مشما ( mocamm ) ص . پ . ماخوذ از تازى - مشمع و پارچهء اندوده شدهء از موم . و موم جامه . مشمال ( mecm l ) ا . ع . لحاف . مشمت ( mocammat ) ص . ع . ملك مشمت : پادشاه سلام و تحيت كرده شده . مشمت ( mocammet ) ص . ع . كسى كه دعاى خير مىكند و تهنيت و مباركباد مىگويد . مشمخر ( mocamxerr ) ا . ع . كوه بلند . مشمذ ( mecmaz ) ا . ع . دستارسر . مشمر ( mocammer ) ا . ع . مردرساى آزموده كار و مجرب . مشمرج ( mocamraj ) ا . ع . نيكو پرورش يافته . و لقب مردى . مشمرق ( mocamraq ) ص . ع . ثوب مشمرق : جامهء پاره پاره . مشمس ( mocammas ) ص . ع . در آفتاب گذارده شده . مشمش ( macmac ) و ( mec - ) ( mec ) ا . ع . زردآلو و يا آلو . مشمشا ( macmac ) ا . پ . بلغت زند : نوعى از زردآلو و قيسى . مشمشة ( macmacat ) ا . ع . سبكى و شتابى . مشمشة ( macmacat ) م . ع . خيسانيدن دارو در آب . مشمشة ( macmacat ) و ( mecmecat ) ا . ع . يك دانه زردالو . مشمع ( mocamma ' ) ص . ع . مومى . و انداخته شدهء در موم گداخته . و اندود شدهء با موم . مشمعة ( macma'at ) م . ع . شمع شمعا و شموعا و مشمعة . ر . شمع . مشمعة ( mecma'at ) ا . ع . شمعدان . ج : مشامع . مشمعل ( mocma'ell ) ص . ع . مطلع بر چيزى . مشمعل ( mocma'ell ) ا . ع . ماده شتر شادمان و تيزرو . و مرد سبك و چالاك و زيرك و رساى در امور و خوش طبع . و مرد دراز بالا . و شير ترش . و نام كسى . مشمعلة ( mocma'ellat ) ص . ع . غارة مشمعلة : غارت از هر جانب . مشمعلة ( mocma'ellat ) ا . ع . ماده شتر دراز شتاب‌رو . مشمل ( mecmal ) ا . ع . شمشير كوتاهى كه بجامه آن را بپوشند . مشمل ( mecmal ) و مشملة ( mec - ) ( malat ) ا . ع . نوعى از چادر كه بر خود پيچند . مشموط ( macmut ) ص . ع . درآميخته . مشموع ( macmu ' ) ص . ع . مسك مشموع : مشك عنبر آميخته . مشمول ( macmul ) ا . ع . مرد خشنود و خوش‌خوى . مشمول ( macmul ) ص . ع . غدير مشمول : غديرى كه باد شمال بر آن وزيده و سرد شده باشد . و نيز كسى كه باد شمال به آن رسيده باشد . ج : مشمولون . يق : قوم مشمولون . و نيز مشمول : عام و از همه سو فرا گرفته شده و احاطه كرده شده . مشمول ( macmul ) ص . پ . مأخوذ از تازى - عام به همه . و از هر سو فرا گرفته شده و احاطه شده . مشمولة ( macmulat ) ا . ع . شراب سرد . و شراب شمال وزيده . مشمولة ( macmulat ) ص . ع . نار مشمولة : آتشى كه باد شمال بر آن وزد . مشمولون ( macmuluna ) ع . ج . مشمول . مشموم ( macmum ) ص . ع . بوئيده شده . مشموم ( macmum ) ا . ع . مشك . مشموم ( macmum ) ص . پ . مأخوذ از تازى - هر چيز بوئيده شده . مشمئز ( mocma'ezz ) ص . ع . متنفر و رمنده . و ناخوش دارنده . و ترسان . مشن ( macn ) م . ع . نوعى از زدن تازيانه . يق : مشنه مشنأ ( از باب نصر ) . و مشن وجهه : خراشيد روى آن را : و مشن جاريته : گائيد كنيزك خود را . و مشن يده : ماليد دست خود را به چيزى درشت . و مشن فلانا بالسيف : بشمشير زد فلان را به‌طورىكه پوست برآمد . و مشن ما فى الضرع : دوشيد آنچه در پستان بود . و امتشن منه ما مشن لك بصيغهء امر يعنى بگير از او هر چه بيابى . و نيز مشن : دادن . مشنأ ( macna ' ) ص . ع . رجل مشنأ : مرد زشت روى اگر چه دوست باشد . واحد و جمع و مذكر و مؤنث در وى يكسان است . و نيز كسى كه مردم را دشمن دارد و يا مردم ويرا دشمن دارند . مشنأ ( macna ' ) م . ع . شنأ شنأ و مشنا و مشنأة و مشنأة . ر . شنء ( can ' ) و ( cen ' ) و ( con ' ) . مشناء ( mecn ' ) ص . ع . زشت‌رو . و آنكه مردم او را دشمن دارند و يا آنكه او مردم را دشمن دارد . مشنأة ( macna'at ) و ( mecno'at ) م . ع . شنأ شنا و مشنأة و مشنأة . ر . شنء ( can ' ) و ( cen ' ) و ( con ' ) . مشنة ( macn t ) پوست رفتگى از اندام بواسطهء زدن . و اصابته مشنة : جراحتى بران وارد آمد كه پهن بود و گودى نداشت . مشنج ( mecanj ) ا . پ . مگس سبز رنك كه بر گوشت نشيند .